laboratorium

Kierownik :

dr n. med. Elżbieta Żurawska

Telefony wewnętrzne :
Centrala : ( 18 ) 20 120 21, ( 18 ) 20 160 15, ( 18 ) 20 160 16
Wew.200-203

Godziny pracy:
poniedziałek – piątek: 7.00 do 19.00

Pracownia mikrobiologii Szpitala Powiatowego im. dr T. Chałubińskiego w Zakopanem

prowadzi działalność w zakresie podstawowej i specjalistycznej diagnostyki laboratoryjnej, skierowaną do lekarzy i pacjentów publicznych i niepublicznych przychodni oraz gabinetów lekarskich.

Pozycję uznanego laboratorium staramy się budować i umacniać opierając się na zapewnieniu wysokiej jakości i wiarygodności wykonywanych oznaczeń oraz profesjonalnej obsłudze naszych pacjentów. Narzędziami umożliwiającymi nam stały rozwój są wiedza i fachowość personelu oraz nowoczesna aparatura badawczo – pomiarowa.

Integralną częścią procesu diagnostyki laboratoryjnej jest także standaryzacja etapu przedlaboratoryjnego, właściwe pobranie oraz zabezpieczenie materiału do badań, a także stosowany przez laboratorium w trakcie badań diagnostycznych system oznaczania próbek. Wszystkie te elementy poprzez wykorzystanie komputerowej bazy danych zapewniają pełną identyfikację pacjenta      i jego próbki oraz znacząco wpływają na jakość wydawanych wyników.

Gwarantem jakości i rzetelności każdego etapu badania jest także stałe uczestnictwo w programach wewnątrzlaboratoryjnej i zewnątrzlaboratoryjnej kontroli jakości.

 

  • Materiał do badań mikrobiologicznych:

pobierany jest od poniedziałku do piątku w godzinach od 7.45 do 11.00. w punkcie pobrań mieszczącym się na parterze w budynku Poradni Lekarza POZ.

  • Wyniki badań pacjentów prywatnych:

wydawane są w laboratorium od poniedziałku do piątku w godzinach od 14.00 do 18.00.

Badania mikrobiologiczne

  1. Podstawowe zasady obowiązujące podczas pobierania próbek materiału do badań mikrobiologicznych
  2. Posiew moczu
  3. Wymaz z gardła/ migdałków
  4. Wymaz z nosa
  5. Wymaz z worka spojówkowego
  6. Wymaz z rany, ze zmian skórnych
  7. Wymazy z dróg moczowo – płciowych
  8. Badanie plwociny
  9. Badanie nasienia
  10. Badanie kału
  11. Badanie mykologiczne
  12. Biologiczna kontrola skuteczności procesu sterylizacji

Proszę aby po wybraniu jednego z powyższych badań rozwijała się podstrona z odpowiednim, wybranym tekstem. Numery umieściłam tylko, aby utworzyć pary (badanie – tekst), proszę aby docelowo nazwy badań były wypunktowane od „ myślników.”

  1. Podstawowe zasady obowiązujące podczas pobierania próbek materiału do badań mikrobiologicznych

 

W diagnostyce mikrobiologicznej warunkiem uzyskania poprawnego wyniku jest właściwe pobranie i transport materiału do badań.

  • Próbka materiału powinna być pobrana z miejsca, w którym toczy się proces zapalny, w taki sposób, aby nie uległa zanieczyszczeniu drobnoustrojami saprofitycznymi, znajdującymi się w okolicznych tkankach, narządach i wydzielinach oraz w odpowiedniej ilości, zapewniającej wykonanie pełnego badania.
  • Materiały należy pobierać do jałowych pojemników lub z wykorzystaniem odpowiednich podłoży transportowych.
  • Badanie mikrobiologiczne powinno być wykonane przed zastosowaniem antybiotyków lub innych chemioterapeutyków.
  • Każdą pobraną próbkę materiału diagnostycznego należy odpowiednio opisać: imieniem

i nazwiskiem pacjenta oraz rodzajem pobranego materiału i godziną pobrania.

  • Do tak opisanej próbki powinno być dołączone odrębne zlecenie badania mikrobiologicznego uzupełnione przez lekarza kierującego lub pacjenta o odpowiednie dane, umożliwiające właściwą interpretację wyniku.
  • Pracownia mikrobiologiczna wykonuje również badania z materiału powierzonego, pobranego przez lekarza lub pielęgniarkę.
  • Właściwie zabezpieczoną próbkę (materiał pobrany na wymazówkę z podłożem transportowym) należy dostarczyć do laboratorium w możliwie najkrótszym czasie.

W przypadku niemożności niezwłocznego przekazania materiału, próbkę należy przechowywać w temperaturze pokojowej i dostarczyć do laboratorium w czasie nie dłuższym niż 48 godzin od momentu pobrania.

  • Pracownia mikrobiologiczna może odmówić przyjmowania próbek niewłaściwie pobranych i transportowanych (temperatura, czas, podłoża).
  1. Zasady pobierania moczu na posiew

Mocz należy pobrać:

  • przed zastosowaniem antybiotyku,
  • rano lub co najmniej 4 godz. od ostatniej mikcji,
  • u kobiet po dokładnym umyciu okolic krocza mydłem i spłukaniu wodą, a u mężczyzn po odciągnięciu napletka i dokładnym umyciu okolic cewki moczowej,
  • mocz należy pobrać metodą tzw. środkowego strumienia tzn. oddać pierwszą porcję moczu do toalety, a następnie nie przerywając strumienia, pobrać około 3 ml moczu bezpośrednio do przygotowanego jałowego pojemnika (zakupionego w aptece), nie dotykając jego brzegu

i wewnętrznej powierzchni,

  • następnie dokładnie i szczelnie zamknąć naczynie,
  • materiał dostarczyć jak najszybciej do laboratorium, a w czasie dłużej trwającego transportu próbki moczu należy chłodzić (naczynie z lodem),
  • u małych dzieci w przypadkach koniecznych, można pobrać mocz za pomocą przyklejonego woreczka foliowego (zakupionego w aptece), który natychmiast po oddaniu moczu należy odkleić i włożyć do lodówki.
  • Nie wolno do badań mikrobiologicznych przeznaczać moczu oddanego do kaczki czy nocnika.

Mocz można również posiać bezpośrednio po pobraniu na podłoża umieszczone w zestawach transportowo–wzrostowych (np. Uromedium, Uricult):

  • przygotować podłoże transportowo-wzrostowe,
  • odkręcić nakrętkę z umocowaną płytką i ostrożnie wyjąć z pojemnika, tak by nie doszło do zanieczyszczenia powierzchni płytki, brzegów czy wnętrza pojemnika,
  • po delikatnym wymieszaniu pojemnika z moczem zamoczyć płytkę w badanej próbce na okres
  1. 4 sekund, a następnie wyjąć,
  • płytkę ponowie umieścić w pojemniku i dokręcić nakrętkę; w trakcie wykonywania tych czynności należy zwracać szczególną uwagę, by nie zanieczyścić płytki z posianym materiałem,
  • jeżeli ilość moczu jest niewystarczająca do pełnego zanurzenia płytki, można wykonać posiew polewając moczem z pojemnika powierzchnię płytki (obydwie strony); podobną technikę można zastosować, gdy mocz został pobrany do woreczka,
  • tak pobrany mocz może być transportowany i przechowywany w temperaturze pokojowej przed dostarczeniem do laboratorium.
  1. Zasady pobierania wymazu z gardła / migdałków

Wymaz należy wykonać:

  • przed zastosowaniem antybiotyków oraz środków działających miejscowo (aerozole i tabletki do ssania),
  • rano, na czczo, po przepłukaniu jamy ustnej przegotowaną wodą.
  1. Zasady pobierania wymazu z nosa

Wymaz z nosa należy wykonać:

  • przed zastosowaniem antybiotyków oraz środków działających miejscowo (krople, aerozole),
  • jeżeli pacjent jest kierowany do zabiegu, do którego wymagane jest zbadanie stanu nosicielstwa Staphylococcus aureus, informację taką należy umieścić na zleceniu lub przekazać osobie przyjmującej materiał do badania.
  1. Zasady pobierania wymazu z worka spojówkowego

Wymaz z oka należy wykonać:

  • przed podaniem antybiotyku lub chemioterapeutyku,
  • co najmniej 4 godz. od ostatniego zastosowania do oka kropli dezynfekujących.
  1. Zasady pobierania wymazów z ran i zmian skórnych

Wymazu z rany i zmian skórnych nie należy wykonać:

  1. bezpośrednio po zastosowaniu miejscowych płynów i maści przeciwbakteryjnych.

 

  1. Zasady pobierania wymazów z dróg moczowo – płciowych 

Dotyczy badań: wymaz z pochwy, wymaz z kanału szyjki macicy, wymaz z cewki moczowej, wymaz spod napletka, wymaz z warg sromowych, wymaz w kierunku Streptococcus agalactiae (GBS)

Wymaz z dróg moczowo-płciowych:

  • należy wykonać rano przed oddaniem moczu lub co najmniej 3 godz. od ostatniej mikcji,
  • kobiety przed pobraniem wymazu nie powinny stosować zabiegów higienicznych z użyciem środków odkażających oraz dopochwowych preparatów leczniczych.

Badania wykonujemy wyłącznie z materiału powierzonego, pobranego przez lekarza lub położną.

  1. Zasady pobierania plwociny do badania
  • Plwocinę należy odkrztusić rano, na czczo, po wykonaniu toalety jamy ustnej (dokładnym przepłukaniu jej przegotowaną wodą), do jałowego pojemnika (zakupionego w aptece).
  • W przypadku trudności w odksztuszaniu można zastosować 1 – 2 dni przed pobraniem materiału, środki wykrztuśne lub przez kilka dni przed pobraniem lub w dniu pobrania zastosować inhalacje pobudzające czy fizjoterapię klatki piersiowej.
  1. Zasady pobierania kału do badań mikrobiologicznych

Dotyczy badań: Oznaczenie toksyny A/B C.difficile; Rota-wirusy, Adeno-wirusy w kale; Campylobacter w kale

  • Do badań pobiera się wyłącznie świeży kał, w jak najwcześniejszym okresie choroby, przed zastosowaniem antybiotykoterapii.
  • Kał należy oddać do jednorazowego naczynia, a następnie przy pomocy łopatki przytwierdzonej do pokrywki pojemnika transportowego, pobrać z różnych części oddanego stolca grudkę kału (wielkości ziarna grochu). Najcenniejsze do badania są fragmenty zawierające krew, śluz, ropę.

W przypadku kału płynnego pobiera się 2 – 3 ml materiału.

  • Kał w pojemniku należy transportować do laboratorium w temperaturze otoczenia.
  1. Zasady pobierania nasienia na posiew

Pacjent powinien:

  • bezpośrednio przed badaniem dokładnie umyć ręce i okolice cewki moczowej wodą z mydłem,

a następnie osuszyć jednorazowym ręcznikiem,

  • oddać nasienie poprzez masturbację do jałowego naczynia,
  • dostarczyć materiał w miarę możliwości jak najszybciej do laboratorium, a w czasie dłużej trwającego transportu próbki należy chłodzić (naczynie z lodem).
  1. Zasady przygotowania się do badania mykologicznego

W przypadku diagnostyki w kierunku zakażeń grzybiczych materiał do badań, w zależności od miejsca toczącego się procesu chorobowego, mogą stanowić: łuski skórne, zeskrobiny z płytek paznokciowych lub wymazy z fałdów skórnych i błon śluzowych.

Materiały kliniczne powinny być pobierane przed rozpoczęciem terapii przeciwgrzybicznej lub po upływie, co najmniej 4 tygodni od momentu zakończenia leczenia.

Dla wyniku badania istotne jest także, by na zmiany chorobowe przez klika dni nie stosować kremów

i maści.

  1. Biologiczna kontrola skuteczności procesu sterylizacji

Dotyczy badań:

  • Sporal A – przeznaczony do kontroli sterylizacji parą wodną w nadciśnieniu
  • Sporal S –przeznaczony do kontroli sterylizacji suchym gorącym powietrzem
  • Testy kontrolne należy umieścić (najlepiej wewnątrz pakietu) w 2 – 3 różnych miejscach komory sterylizatora. W przypadku sterylizatora o pojemności do 20 l powinny to być 2 testy, a gdy objętość przekracza 20 l należy przygotować 3 testy.
  • Przeprowadzić proces sterylizacji według ustalonych procedur.
  • Po sterylizacji pakiety z testami należy dokładnie zabezpieczyć i dostarczyć do laboratorium wraz z wypełnioną „Zlecenie zewnętrzne badania skuteczności procesu sterylizacji”, w czasie nie dłuższym niż 24 godziny od zakończenia procesu sterylizacji.
  • Do tego czasu testy należy przechowywać w temperaturze 2 - 80
  • Do każdego badania biologicznej kontroli skuteczności procesu sterylizacji, zaleca się dostarczyć „test kontrolny”. Jest to test nie poddany procesowi sterylizacji, pochodzący z tej samej serii, co wskaźnik biologiczny użyty do kontroli procesu sterylizacji. Stanowi on kontrolę żywotności drobnoustrojów.

Ciekawe linki

 

 

Comments are closed.